Fabian echter wil niet op 1 plek blijven. We nemen voor de laatste(?) keer afscheid en hij vertrekt weer met z’n rugzak en “bear spray” de wildernis in...

hoezen voor auto stoelen naaien

Terug naar het zuiden. 
Ik moet even langs de grens. Er lijkt iets niet helemaal goed gegaan met mijn paspoort. Het blijkt geen probleem en is snel opgelost.
Wij rijden na een dag of 3 relaxen, genieten en klusjes in en om Boris & Panda terug naar de hoofdweg bij Cranbrook.
We reizen verder naar Ainsworth, Hot Springs.
Wow, ik ben zo enorm aan het genieten! Wat is het hier mooi! Ik ben verliefd. Voor het eerst deze reis dat ik denk; “Hier zou ik wel willen wonen!”
Na Amerika kan ik hier eindelijk weer lekker en goed eten kopen. Het weer is slecht, maar het is hier zo mooi, lente, groen in overdaad,... dat de regen nu niet uit maakt.

Amy

Francis

“Ainsworth” Hot Springs

En wat een fijne lieve mensen overal...!!!

“Kaslo”

We slapen een nacht wat hoger in de bergen. Maar ons plekje heeft geen zon, dan is het al snel koud. Verder dus. En, ja hoor, DAAR, een beer. een zwarte beer. We zetten snel onze auto’s aan de kant. Helaas, de beer is in het struikgewas verdwenen. Maar we hebben hem allemaal gezien. Een echte beer, langs de weg. Gaaf

In Yellowstone hebben we ook beren gezien. Maar dat was in de verte, en dan sta je samen met 30 anderen te kijken. Dat voelt toch een beetje als in een dierenpark(tuin).

Deze beer is echt in het wild, ineens langs je auto. Indrukwekkend.

Het leven met beren is in deze streken heel gewoon voor mensen. Maar niet in je eentje zonder “Bear Spray” een stuk gaan wandelen.

We parkeren in “New Denver” voor wat boodschapjes. We worden gespot door de regionale krant. De “Valley Voice”. Ze vragen om een interview met wat foto’s. Leuk. Doen we.


Daarna rijden we verder naar “Box Lake” bij Nakusp. We vinden een geschikte plek aan het water. We hebben nu al heel wat handigheid en ervaring opgedaan hoe we het beste met de luifel een droog kamp kunnen opzetten. In een paar minuten staat er een volledig kamp.

Ik nodig onze buurtjes uit een kijkje in ons kamp te nemen en een biertje te drinken. Het zijn Lisa en Jamie. Lisa blijkt jarig. Ik heb nog wel wat leuke cadeautjes. Het is gezellig. Dan gaan ze vissen.

Een paar uur later komen al hun vrienden opdagen. We worden terug uitgenodigd bij hun vuur, vis, feest, muziek, en drinken. Het is een “Tale Gate” (achterklep) party.

Snachts vertrekt iedereen met de auto naar huis. Wij worden de volgende ochtend met een kater wakker. Lekker een duik in het frisse water en een wandeling.

Vanavond ontmoeten we Christine bij ons vuurtje. Net als alle mensen van de “Tale Gate party” komt Christine hier uit de buurt. Ze is een stukje fietsen met de honden. Ze blijkt een masseuse te zijn.

De volgende dag ga ik bij haar thuis op bezoek voor een behandeling.

Savonds hebben we (E,M&ik) afgesproken met Lisa & Jamie in de “Three Lions Pub” in Nakusp. Daar werken ze allebei. Lisa als kok en Jamie aan de bar. Het is beren gezellig elkaar weer te zien. We hoeven maar de helft van onze rekening te betalen en krijgen allemaal lieve cadeautjes.

“The Mayor”

Jamie

“Birthday girl”

Lisa

We slapen  op de parkeerplaats van de Pub en in de ochtend rijden we naar de “Halfway Hot Springs”.

Deze Hot Springs zijn in de vrije natuur. Het is een lange, onverharde, slechte weg er naar toe. Het is een hele klus voor Boris & mij er te komen. Maar, zoals altijd,.. dan heb je ook wat!

Bruno

Het is op deze plek dat Erica, Michel en ik afscheid nemen. Ik wil nog een dagje op bezoek bij Christine en E&M willen verder. We vinden het allemaal wonderbaarlijk hoe lang we al samen reizen. We hebben 16 dagen samen opgetrokken. (12/5 t/m 28/5) Dat had geen van ons van te voren verwacht. Het is goed zo. We wensen elkaar een mooie reis met wellicht een weerzien.

Erica, Michel, Dunya en Panda reizen verder naar “Jasper”. Ik blijf een nachtje hier, bij de Hot Springs en ga morgen, in Nakusp, wat in de tuin werken bij Christine (in ruil voor nog een massage)

Christine

Christine’s

Ik slaap een nachtje bij Christine in de tuin. Waneer ze de volgende dag terug komt van d’r werk, neemt ze me mee op een tour door de Kootenays.

“Box Lake”

We survived the Box Lake, Tale Gate party

Van Nakusp naar New Denver. In Winlaw even op bezoek bij een vriend. Door naar het prachtige Nelson. Overal mooie alternatieve mensen, biologisch eten, prachtige natuur en geen drukte. Via Kaslo terug naar Nakusp. Dat is toch anders,  als passagier, met een tourguide. Rondje Kootenays. Ik vind het hier echt geweldig!!!

Ik wil hier blijven....  Maar dat doe ik nu (nog) niet. Vooralsnog ben ik nu onderweg naar Steve. Hij woont op Gambier Island, vlak boven Vancouver. We hebben elkaar deze winter ontmoet in Amerika.

Ik heb beloofd hem op te zoeken. Ik neem warm afscheid van al m’n lieve vrienden in Nakusp. Het voelt alsof ik al zo veel mensen ken hier. De man van de boekhandel, het meisje van de supermarkt, M’n lieve vrienden Lisa, Jamie met hun collega’s en natuurlijk Christine. Ik neem van iedereen afscheid.

Het voelt raar om weg te rijden. Ik voel me geweldig. Wat een mooie mooie plek, tijd, ervaring..!

“WoW”

Wow, wat is dit mooi zeg. Wat ben ik dankbaar voor al mijn bijzondere ervaringen.

Ik laat de “Kootenays” achter me en rij via de “Okanagan” naar het westen. Ik heb geen haast.

Het is behoorlijk klimmen door alle bergen. Boris & ik doen het rustig aan. Toch heeft Boris het zwaar. Ze krijgt steeds meer moeite met schakelen. Het wordt snel erger. Ik maak me behoorlijk zorgen...

De 1ste versnelling is nu buiten gebruik. Gelukkig kan ik nog vanuit de 2 wegrijden. Maar deze situatie moet snel aangepakt. Ik stop bij een garage. Daar ontdekken ze dat m’n fan ook teveel speling heeft.

Het is echter zaterdag, eind van de middag. Ze kunnen maandagochtend pas weer helpen.

Ik besluit niet te wachten, maar door te rijden naar Amerika. Een monteur in Canada kost $100/120 per uur, en in US $60/80 per uur. Da’s de moeite waard om voor om te rijden.

Oeps, daar heb ik me wat op verkeken. Even naar Amerika. Dan moet je dus de grens over. En US Customs is behoorlijk intens. Ik word snel van Boris gescheiden. 1 douanee verdwijnt voor lange, lange tijd in Boris. Vanuit de verte zie ik af en toe een glimps van hoe hij alles open maakt. Ik moet mijn planten inleveren. O.a. mijn cadeau voor Steve: Een rozenstruik.

Ik krijg een nieuwe 6 maanden stempel op m’n visum en mag verder rijden.

De GPS staat op Bellingham WA. Ik rij er, op goed geluk een truck garage te vinden, naartoe.

Waneer ik inderdaad een garage gevonden heb is het al na sluitingstijd. Ik slaap voor de deur. De volgende morgen sta ik als eerste op de stoep. Maar de mannen hebben het vreselijk druk. Ze verwijzen me door naar collega’s elders. Daar hebben ze nu wel tijd. Binnen 1.5 uur hebben ze alles weer voor elkaar. Boris schakelt weer als een zonnetje en de fan is goed vast gezet en hoeft gelukkig niet vervangen. $85. Ik had gedacht, dat wellicht met nieuwe onderdelen, het minstens een paar dagen zou duren, maar ik ben alweer klaar en kan terug (zonder problemen bij de grens) naar Canada!

“Vancouver”

Vanaf “Horseshoe Bay” met Boris op de Ferry naar “Langdale; Sunshine Coast”. Vanaf daar laat ik Boris achter en reis ik met de watertaxi naar “Gambier Island”. Bij aankomst staan Steve en Mitzi me al op te wachten.

Barbara

Ik krijg een heerlijk gast huisje tot m’n beschikking.

Steve neemt me mee het eiland over. We gaan langs de verschillende buitenhuizen waar hij onderhoud doet. Het zijn allemaal bijzonder fraaie optrekjes aan het water. Onderweg doet ‘ie meteen wat werk en ik help mee. Savonds horen we van een buurjongen dat Boris is verdwenen...?!?!

Er is ook een sleepauto gesignaleerd.

Er word meteen, door Steve, vanaf Gambier Island telefonisch onderzoek gedaan waar Boris is gebleven. De politie blijkt inderdaad opdracht te hebben gegeven Boris te verwijderen van de openbare weg,... omdat hij geen Canadese kentekenplaten heeft en dan dus niet verzekerd is.

Maar Boris is wel verzekerd!!! We moeten Boris toch terugkopen van de sleper. $200. Steve betaald, maar hij is laaiend en wil het hier zeker niet bij laten. Ik ben hem dankbaar dat ik deze zaak niet hoef aan te vechten en Boris weer terug heb.